تمهید کورش اسدی در داستان‌هایش؛ پرسه‌زنی در شهر و احضار گذشته‌ی رازآلود

نویسنده: حدیث خیرآبادی
تاریخ:
۳۰ خرداد ۱۳۹۸
پرسه‌زنی در شهر، پرسه‌زنی در تاریخ و احضار گذشته‌ی رازآلود شخصیت‌ها، یکی از بارزه‌های داستان‌های کورش اسدی است. شخصیت‌های داستان‌های او، اغلب، در انتهای پرسه‌زنی‌هایشان به موقعیتی رازآلود می‌رسند؛ وضعیتی نامکشوف و مبهم که مخاطب را به دوباره‌خوانیِ داستان فرا می‌خواند.
کورش اسدی در مصاحبه‌ای با معین فرخی، درباره‌ی این موضوع می‌گوید:
«پرسه‌زنی از نظر روایی، از طرفی دست نویسنده را باز می‌گذارد تا بتواند یک موقعیت را بسازد اما اگر تمرکز درستی روی اصل قضیه صورت نگیرد، باعث می‌شود که داستان به حاشیه برود. مهم این است که انتخاب‌های نویسنده در پرسه‌زنی‌ها چه چیزهایی باشد که بتواند ابعاد مختلف قضیه را در آن، جا بدهد.»
کورش اسدی، پرسه‌زنی را تمهیدی می‌داند برای اینکه از جریان سیال ذهن یا فلاش‌بک دور شود. داستان‌های او در زمان حال روایت می‌شوند و به گفته‌ی خودش، از طریق همین پرسه‌زنی‌ها و راوی‌ای که دارد در زمان حال حرکت می‌کند و از دریچه‌ی گفت‌وگو، توصیف، مواجهه و برخورد دو آدم با یکدیگر است که گذشته احضار می‌شود.
داستان «وادی وهم» آخرین داستان از مجموعه‌ی «گنبد کبود» است که در سال ۱۳۹۴ منتشر شده است. او در این داستان هم از تمهید پرسه‌زنی در شهر استفاده می‌کند. مردی روی لبه‌ی جدول خیابان حرکت می‌کند. «تمام زندگی‌اش روی جدول خیابان‌ها گذشته بود. جدول همیشه او را به جاهای ناشناس می‌کشاند. روی جدول همین‌جور که قدم برمی‌داشت فکر می‌کرد مثلاً این مسیر زندگی است و هرطور شده باید ادامه‌اش داد؛ با همه‌ی دشواری‌ها.»
مرد این بار با قوطی کبریتی در جیب و تار مویی در آن قوطی، در مسیرش با زنی مواجه می‌شود که روی جدول نشسته و راهش را سد کرده است. گفت‌وگویی میانشان شکل می‌گیرد و آن دو با هم حرکت را ادامه می‌دهند. «دوست دارم با هم روی این جدول، همان‌طور که خودت گفتی، برویم و سعی کنیم نسوزیم.»
می‌روند و می‌روند، و در یک پرسه‌زنی دونفره، به جایی می‌رسند. دو زانو در بغل می‌نشینند روی جدول، روبه‌روی هم و حرف می‌زنند و باز دوباره راه می‌افتند.
از اینجای داستان تا کمی بعدش را، با صدای نویسنده می‌شنویم.

فایل پیوست: کورش اسدی تکه‌ای از داستان «وادی وهم» را می‌خواند.
دیدگاه خود را ارائه دهید
لطفا دیدگاهتان را در فرم زیر درج نمایید.
کد امنیتی نمایش داده شده در تصویر بالا را وارد فرمایید.
مطالب بیشتر در این زمینه
رمان طاعون آلبر کامو منجر به بیشتر خوانده شدن داستان‌های مربوط به بیماری‌های همه‌گیر شد
 ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۹
 مترجم: شبنم عاملی

رمان طاعون آلبر کامو منجر به بیشتر خوانده شدن داستان‌های مربوط به بیماری‌های همه‌گیر شد

کیم ویلشر- ۲۸ مارس ۲۰۲۰- گاردین   دختر آلبر کامو درباره‌ی درخواست گسترده‌ی تجدید چاپ کتاب طاعون –نوشته شده در سال ۱۹۴۷- در زمان شهربندان به دلیل ویروس کرونا توضیح داد.   طاعون همه‌گیر می‌شود. مردم می‌میرند. به همه دستور ...  ادامه مطلب 
گفت‌وگوی مجتبی فیلی (داستان‌نویس) با صمد طاهری
 ۲۲ بهمن ۱۳۹۸
 گزینش: گروه ادبی پیرنگ

گفت‌وگوی مجتبی فیلی (داستان‌نویس) با صمد طاهری

ادبیات کاری را که باید بکند، می‌کند  سوال: فرض کنیم هزار سال گذشته باشد. آیا داستان‌نویسان ادبیات امروز ایران، هنوز هم در میان ایرانیان یا دستکم فارسی‌زبانان، خواننده دارند؟  پاسخ: جواب دادن به این سئوال خیلی دشوار و شاید بشود گفت ناممکن است. نه هزار سال، حتی پنجاه سال ...  ادامه مطلب 
گفت‌وگویی با آریل دورفمن
 ۰۶ بهمن ۱۳۹۸
 مترجم: شبنم عاملی

گفت‌وگویی با آریل دورفمن

کل زندگی‌ام را وقف این کرده‌ام که بگویم: «من ساکت نخواهم ماند.»  آریل دورفمن نویسنده، شاعر و نمایشنامه نویس شیلیایی - آمریکایی است که در سال ۱۹۷۳ به دلایل سیاسی مجبور به ترک شیلی شد. او در نوشته‌هایش همواره صدای قدرتمندی علیه ظلم سیاسی و نقض حقوق بشر بوده است. برخی از آثار مهم او همچون ...  ادامه مطلب 
آثار داستانی غلامحسین ساعدی و جهان‌بینی او
 ۱۲ آبان ۱۳۹۸
 گزینش و تلخیص: گروه ادبی پیرنگ

آثار داستانی غلامحسین ساعدی و جهان‌بینی او

از لابه‌لای مصاحبه‌ای با هوشنگ گلشیری «گفت‌وگو پیرامون داستان و داستان‌نویسی»، عنوان مصاحبه‌‌‌ای است که توسط محمدعلی سپانلو و مهرداد رهسپار با هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۶۱ انجام شد. بریده‌ای که از آن مصاحبه‌ی نسبتا طولانی در ادامه آمده است، با تمرکز بر موضوع ...  ادامه مطلب 
از تعطیلی مؤسسه‌ی امیرکبیر تا نشر نو
 ۲۷ مهر ۱۳۹۸
 گزینش و تلخیص: عطیه رادمنش احسنی

از تعطیلی مؤسسه‌ی امیرکبیر تا نشر نو

مصاحبه‌ای کامل، با جزئیات تاریخی حوادث، با محمدرضا جعفری؛ پسر عبدالرحیم جعفری (مدیر و دارنده‌ی مؤسسه‌ی امیرکبیر) و از مدیران مهم نشر امیرکبیر در دهه‌ی آخر قبل از انقلاب و نشر نو بعد از انقلاب، در مجله‌ی گردون، شماره‌ی ۴۸ و ۴۹ در سال ۱۳۷۴ منتشر شد. در این مصاحبه جعفری از کودکی خود ...  ادامه مطلب