رمان طاعون آلبر کامو منجر به بیشتر خوانده شدن داستان‌های مربوط به بیماری‌های همه‌گیر شد

رمان طاعون آلبر کامو منجر به بیشتر خوانده شدن داستان‌های مربوط به بیماری‌های همه‌گیر شد
مترجم: شبنم عاملی
تاریخ:
۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۹
کیم ویلشر- ۲۸ مارس ۲۰۲۰- گاردین
 
دختر آلبر کامو درباره‌ی درخواست گسترده‌ی تجدید چاپ کتاب طاعون –نوشته شده در سال ۱۹۴۷- در زمان شهربندان به دلیل ویروس کرونا توضیح داد.
 
طاعون همه‌گیر می‌شود. مردم می‌میرند. به همه دستور قرنطینه شدن در خانه داده می‌شود در حالی‌که دکتر محلی بیست و چهارساعته برای نجات قربانی‌ها کار می‌کند. رفتار مردم یا قهرمانانه است یا مایه‌ی شرمساری. تعدادی هستند که تنها به خودشان فکر می‌کنند و تعدادی به نفع همگانی. شرایط بشر پوچ و متزلزل است.
این وضعیتی است که در رمان طاعون به تصویر کشیده شده است. رمان کلاسیک کامو در سال ۱۹۴۷ به چاپ رسید اما حالا خوانندگانی از نسل جدید را جذب کرده است.
«کاترین» دختر کامو ۱۴ ساله بود که رمان طاعون را خواند، دو ماه قبل از تصادف مرگبار پدرش. او به گاردین گفت: «پیام رمان طاعون با این شرایط تطابق دارد، همان‌طور که در گذشته داشت و در آینده نیز خواهد داشت. خوشحالم که فهمیدم مردم دوباره آن را می‌خوانند. حتی اگر چند سطر از این رمان به خوانندگان امید بدهد، این چیزی است که اهمیت دارد.»
کاترین ۷۴ ساله، از خانه‌اش در لورمارین واقع در لوبرون جایی که او سی سال در آن زندگی کرده است، صحبت کرد. این خانه که توسط پدرش با جایزه‌ی نقدی نوبل ادبیات در سال ۱۹۵۷خریداری شد، در خیابان آلبر کامو و در چند قدمی قبرستانی که کامو در آن دفن شده واقع شده است. 
آلبر کامو در الجزایر به دنیا آمد، جایی که طاعون در آن متولد شد و در سال ۱۹۶۰ وقتی ۴۶ ساله بود در حالی‌که با ناشر خود میشل گالیمار به سمت خانه می‌راند، درگذشت. خودروی او که یک فاسل وگای پرقدرت بود از جاده منحرف شد و با دو درخت برخورد کرد. کامو درجا کشته شد. 
دلیل تصادف، در یک مسیر مستقیم طولانی و جاده‌ی عریض هنوز رمزآلود باقی مانده است و تئوری‌های زیادی راجع به آن وجود دارد. جیوانی کاتلی نویسنده و محقق ایتالیایی در کتابش با عنوان مرگ کامو ادعا کرده است که این نویسنده احتمالاً توسط ک.گ.ب بعد از ابراز مخالفتش علیه رژیم شوروی کشته شده است.
کاترین و برادر دوقلویش ژان، که پدرشان آنها را مهربانانه طاعون و وبا صدا می‌کرد، مستقیماً از مرگ پدرشان مطلع نشدند و از مراسم خاکسپاری دور نگه داشته شدند.
به مدت چهل سال، کاترین کامو میراث ادبی پدرش را مدیریت، حقوق ناشر را کنترل و نامه‌های پدرش را منتشر کرده است. او شعله‌ی «بابا»ی دوست‌داشتنی‌اش را روشن نگاه داشته است در حالی‌که خودش در سایه باقی مانده است. او گفت: «ترجیح من این است.»
و در ادامه اضافه کرد: «شاید با وضعیت قرنطینه‌ی همگانی، ما زمان خواهیم داشت درباره‌ی اینکه چه چیز واقعی است، چه چیزی مهم است و انسان بهتری بودن تعمق کنیم.»
«در سال ۱۹۴۶ وقتی پدرم کتاب طاعون را نوشت، ثروت نسبت به این روزها توسط استانداردهای متفاوتی اندازه‌گیری می‌شد، وقتی مردم به وضوح به دنبال طلا هستند و انسان‌ها به عنوان کالای بازار آزاد خرید و فروش می‌شوند، ما از شاخه‌ای به شاخه‌ی دیگر می‌پریم. هر کسی فکر می‌کند حق با خودش است و فراموش می‌کند هدف زندگی چیست و هیچ چیز مطلق نیست.»
ناشر انگلیسی طاعون «پنگوین کلاسیک» اذعان کرد که رسیدگی به تمام سفارشات این کتاب بسیار مشکل است. ایزابل بلیک، مدیر ارشد انتشارات گفت: «از ارسال کمتر از صد نسخه در روز به پانصد نسخه رسیده‌ایم.»
فوریه سال گذشته، در بریتانیا ۲۲۶ نسخه از طاعون فروخته شد در حالی‌که فقط در ماه گذشته (فوریه ۲۰۲۰) این رقم ۳۷۱ نسخه بود. اما هفته‌ی پیش، با گذشت سه هفته از مارس ۲۰۲۰، ۲۱۵۶ نسخه -شامل ۱۵۰۴ نسخه تنها در یک هفته- فروخته شد.
بلیک افزود: «این آمار کتاب‌فروشی‌های مستقل است در حالی‌که موجودی این کتاب در وبسایت آمازون تمام شده است. امسال دوبار این کتاب را تجدید چاپ کردیم.»
طاعون در یک روز بهاری، وقتی برنارد ریو دکتر الجزایری اهل شهر اوران، یک موش مرده جلوی در پیدا کرد، شروع شد. ناگهان او موش‌های مرده و زنده را همه‌جا دید. وقتی افراد محلی از بیماری طاعون شروع به مردن کردند، مقامات به همه دستور دادند در خانه بمانند.
کامو توسط شخصیت‌های مختلف در این کتاب، چگونگی واکنش‌های شخصی و جمعی مردم را نسبت به مرگ و رنج می‌سنجد که آیا این یک تجربه‌ی انفرادی است یا نمایش یک همبستگی اجتماعی، هیچ واکنشی حد وسط نیست.
این رمان در سال ۱۹۴۰ به نگارش درآمد، اما کامو آن را بر اساس همه‌گیری بیماری وبا بعد از استعمار الجزایر توسط فرانسه در سال ۱۸۴۹ ننوشته است.
آلبر کامو گفته است این رمان را می‌توان در لایه‌های مختلفی خواند و می‌تواند سمبل مقاومت مردم فرانسه در برابر طاعون نازیسم و اشغال فرانسه توسط آلمان در زمان جنگ جهانی دوم باشد.
او نوشته است: «ساکنین فرانسه در نهایت آزاد شدند، اما هرگز دوره‌ی طاقت‌فرسایی که باعث شد آنها با پوچی موجودیت خود و تزلزل بشر روبه‌رو شوند را فراموش نخواهند کرد.» او همچنین نوشته است: «چیزی که درمورد دیوسیرتان دنیا حقیقت دارد، در مورد طاعون نیز صدق می‌کند. این کمک می‌کند بشر بر خودش چیره شود.»
کاترین کامو گفت از تعداد بسیار نامه‌هایی که درباره‌ی آثار پدرش دریافت می‌کند، به این نتیجه رسیده است که شیفتگی پایدار در مورد آثار کامو به این دلیل است که: «انسان در این کتاب‌ها همان سوال‌هایی را می‌پرسد که همگی در زندگی واقعی می‌پرسند و کامو در کتاب‌هایش، به رنج‌ها، دردها و نگرانی‌های بشر آن‌گونه که همه آن را دارند، می‌پردازد.»
کاترین معتقد است پیام طاعون این است که ما در برابر اعمال خود مسئولیم. او گفت: «ما در برابر ویروس کرونا مسئول نیستیم اما در چگونگی واکنش به آن مسئولیم.»
«پدرم تلاش می‌کرد که زبان کسانی باشد که قادر به ابراز وجود خود نبودند. هدف او به چالش کشیدن دروغ بود. او باورش داشت که وقتی شما یک نویسنده هستید، نمی‌توانید دروغ بگویید.»
«این شگفت‌انگیز است که نسل جدید دارد کامو را کشف می‌کند، و امیدوارم در این دوران خاموشی، کلمات کامو پژواک داشته باشند.»
کاترین کامو اذعان داشت که مردم با او تماس می‌گیرند تا بگویند خوشحال باشد چون با فروش بیشتر کتاب پول بیشتری به دست آورده است، این فقط دیدگاه حزن‌انگیز او را تایید می‌کند که همه‌ی ما به ربات‌هایی تبدیل شده‌ایم که تنها پول برایمان مهم است.
او گفت: «البته که پول کمک‌کننده است، اما مهم‌ترین چیز نیست. پدرم نیازی به کمک یا تبلیغ برای فروش کتاب‌هایش ندارد، آثار او خودشان را بیان می‌کنند. او چیزی را نوشت که موظف به گفتنش بود و آن را به نحو احسن انجام داد.»


منبع: روزنامه‌ی گاردین

 
دیدگاه خود را ارائه دهید
لطفا دیدگاهتان را در فرم زیر درج نمایید.
کد امنیتی نمایش داده شده در تصویر بالا را وارد فرمایید.
مطالب بیشتر در این زمینه
گفت‌وگوی مجتبی فیلی (داستان‌نویس) با صمد طاهری
 ۲۲ بهمن ۱۳۹۸
 گزینش: گروه ادبی پیرنگ

گفت‌وگوی مجتبی فیلی (داستان‌نویس) با صمد طاهری

ادبیات کاری را که باید بکند، می‌کند  سوال: فرض کنیم هزار سال گذشته باشد. آیا داستان‌نویسان ادبیات امروز ایران، هنوز هم در میان ایرانیان یا دستکم فارسی‌زبانان، خواننده دارند؟  پاسخ: جواب دادن به این سئوال خیلی دشوار و شاید بشود گفت ناممکن است. نه هزار سال، حتی پنجاه سال ...  ادامه مطلب 
گفت‌وگویی با آریل دورفمن
 ۰۶ بهمن ۱۳۹۸
 مترجم: شبنم عاملی

گفت‌وگویی با آریل دورفمن

کل زندگی‌ام را وقف این کرده‌ام که بگویم: «من ساکت نخواهم ماند.»  آریل دورفمن نویسنده، شاعر و نمایشنامه نویس شیلیایی - آمریکایی است که در سال ۱۹۷۳ به دلایل سیاسی مجبور به ترک شیلی شد. او در نوشته‌هایش همواره صدای قدرتمندی علیه ظلم سیاسی و نقض حقوق بشر بوده است. برخی از آثار مهم او همچون ...  ادامه مطلب 
آثار داستانی غلامحسین ساعدی و جهان‌بینی او
 ۱۲ آبان ۱۳۹۸
 گزینش و تلخیص: گروه ادبی پیرنگ

آثار داستانی غلامحسین ساعدی و جهان‌بینی او

از لابه‌لای مصاحبه‌ای با هوشنگ گلشیری «گفت‌وگو پیرامون داستان و داستان‌نویسی»، عنوان مصاحبه‌‌‌ای است که توسط محمدعلی سپانلو و مهرداد رهسپار با هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۶۱ انجام شد. بریده‌ای که از آن مصاحبه‌ی نسبتا طولانی در ادامه آمده است، با تمرکز بر موضوع ...  ادامه مطلب